Amerikalı bilim adamı Alexander Graham Bell , yüz yıl kadar önce gün ışığını taşıyıcı sinyal olarak kullanarak telefon sinyallerini yaklaşık 200 metrelik bir uzaklığa göndermeyi başarmış ve bu olay optik iletişimin başlangıcı sayılmaktadır.

Işıkla ilgili diğer deneyler ilk kez 1930'lu yıllarda yapılmaya başlanmıştır. Bu çalışmalar cam fiber flaman üzerinde yapıldı. Bu cam fiber demeti , 1950'li yıllarda delikli kart okuyucularının ışık kanalı olarak kullanıldı. Dr. Kao ' nun fiber optiğin çok düşük ışık sinyallerini yönlendirme yeteneği teorisini anlatan makalesinin 1966 yılında İngiltere ' de yayınlanmasıyla fiber optiğin kullanılmasına başlanmıştır. 1970 yılında cam işleri endustrisinde iletişimde kullanılabilecek saflıkta fiber üretildi. Bunun ardından fiber optik iletişiminin iki temel ünitesi olan ışık vericisi ve ışık alıcısı geliştirildi.

Fiber optik kablo mikrodalgaların iletişimi için geliştirilmiş bir eletişim yoludur. Fiber optik kablo cam elyafından veya uygun plastiklerden yapılır. Bu kablo içi boş yaklaşık saç teli kalınlığında çok sayıda liflerden oluşur. Işık dalgaları fiber optik iletkende iletkenin yan duvarlarına çarpıp yansıyarak ilerler. İletilecek sinyalin frekansı ile lazer ışını modüle edilir ve modüleli lazer ışını bilginin gönderileceği yere fiber optik kablo aracılığı ile ve aynı anda yaklaşık 50.000 kanal iletir.

Fiber Optik Kablonun Üstünlükleri :

1) Ölçüleri ve kütleleri çok küçüktür.
2) Fiber optik kablolarda , komşu fiber optik kablolardaki ışıklar birbirinin iletişimini etkilemez.
3) Fiber optik kabloların zayıflama etkisi küçüktür.
4) Fiber optik kablonun band genişliği yüksektir.
5) Elektriksel gürültülerden etkilenmezler.
6) Yalıtkanlık özelliğiinden dolayı güvenilirdir.
7) Ekonomiktir.